“We gaan een weekje op vakantie, zouden jullie onze goudvis een paar keer te eten willen geven?” Ze hadden alles zelf kunnen regelen, alleen de goudvis te eten geven was niet gelukt. Gelukkig vonden de buren dat niet erg: ‘Natuurlijk willen we dat doen, dan halen we ook gelijk wel de post uit de gang. Dan is dat ook weer netjes opgeruimd’.

Zo gezegd zo gedaan, na een paar dagen ging de buurvrouw de goudvis te eten geven. ‘Jeetje, wat zwemt dat beest raar, zou ik te lang hebben gewacht om hem eten te geven? Ik zal hem maar wat extra geven, misschien gaat het morgen dan wel weer wat beter’. Maar de volgende morgen zwom de goudvis nog net zo raar als gisteren. (more…)

Het wordt ons soms wel heel erg gemakkelijk gemaakt, ook met van die vervelende dingen zoals een kapotte voorruit, dan komen ze gewoon bij je langs om de ruit te vernieuwen. Ik werd door de portier gebeld dat ze er al waren en ging snel naar beneden. Ze stonden al bij mijn auto en vroegen ‘Meneer, is dit uw auto?’ Ja, dat is mijn auto maar ik schrok me wild, in plaats van een ster en een kleine scheur zat de hele ruit vol sterren en scheuren, er zat zelfs een gat in.

(more…)

Hij had alleen zijn moeder nog en was enig kind. De volgende maand zou hij gaan studeren en op kamers gaan. Een beetje meer zelfstandigheid was wat hij ook graag wilde. Hij was absoluut dol op zijn moeder, maar af en toe was ze een beetje bemoeiziek.

Nu hij wat ouder was geworden ging dat opvallen, of was hij nog laat aan het puberen? In ieder geval ging hij studeren en op kamers, daar had hij erg veel zin in. En hij had nog geluk ook!

(more…)