Op de bar lag een brochure van stichting ‘De Carolusgulden’. Een stichting die als doel heeft de leefomgeving van ouderen te verbeteren in combinatie met verbeteringen in de derde wereld. Een verbeterproject hier wordt alleen uitgevoerd als er daar, in de derde wereld, een concreet verbeterproject tegenover staat. Hun slogan is ‘Goed wonen kost geld, de Carolusgulden helpt hier en daar.’ (more…)

‘Zal ik jou eens een sterk verhaal vertellen?’
‘Nee, liever niet.’
‘Wat ik gisteren meegemaakt heb, dat wil je niet weten.’
‘Knap van je dat je weet dat ik dat niet wil weten.’
‘Nou moet je luisteren.’
‘Ik wil het niet weten!’ (more…)

Gelukkig ben ik niet de enige die er last van heeft, dat is een hele geruststelling. Maar een geruststelling is ook dat het met de jaren al aardig minder is geworden. Thuis kan ik er nog wel onderuit komen, maar als we op vakantie zijn dan ……. en dan wil ik eigenlijk al klaar zijn voordat we de supermarkt ingaan. (more…)

Een bijdehante bejaarde is maandag in Landgraaf op het nippertje zijn portemonnee niet kwijtgeraakt aan drie jonge overvallers. De 67-jarige man werd aangesproken door de knapen, van wie de jongste nog geen 10 jaar was. Een van de kinderen snauwde hem toe: “Hé, ik moet geld hebben”, waarop de man ad rem antwoordde: “Ik ook”. (more…)

Leerlingen van basisschool De Cirkel in Amstelveen zamelen geld in voor KiKa (Kinderen Kankervrij). Deze leerlingen gaan daartoe dinsdag 13 april producten verkopen, waarvan de opbrengst geheel naar KiKa gaat. (more…)

Als kind is me goed bijgebracht dat je in de bus, trein of tram op moet staan voor ouderen. Die kunnen vaak moeilijk en niet lang staan en dan is het erg beleefd om hen te laten zitten. ‘Respect voor de oudere generatie’ vertelden ze me. Beetje Calvinistische inslag? (more…)

De namen in dit verhaal zijn gefingeerd, elke gelijkenis berust op toeval. En dat is met zo’n verhaal ook wel nodig ook. (more…)

Het had heel wat voeten in de aarde gehad, maar uiteindelijk hadden ze besloten om beschermd te gaan wonen. Ze waren hoogbejaard en alles ging nog steeds goed, maar het was toch beter om nu deze stap te maken. Niet alleen het besluit was moeilijk geweest, maar ook het kleiner gaan wonen. Ze konden niet alles meenemen en ze waren maanden bezig geweest om al hun spulletjes uit te zoeken. Wat ging er mee en wat zouden ze wegdoen. (more…)

Zijn naam verraadt het al een beetje, van oorsprong is hij geen Nederlander. Hij is Engelstalig opgevoed en komt uit Australië. Al jaren woont hij in Nederland en het is dus wel logisch dat hij goed Nederlands spreekt, maar wel met een ontzettend leuk accent met af en toe een Engels woordje er tussendoor. Als hij begint te praten dan heb je direct het gevoel of je hem al jaren kent. (more…)

“We gaan een weekje op vakantie, zouden jullie onze goudvis een paar keer te eten willen geven?” Ze hadden alles zelf kunnen regelen, alleen de goudvis te eten geven was niet gelukt. Gelukkig vonden de buren dat niet erg: ‘Natuurlijk willen we dat doen, dan halen we ook gelijk wel de post uit de gang. Dan is dat ook weer netjes opgeruimd’.

Zo gezegd zo gedaan, na een paar dagen ging de buurvrouw de goudvis te eten geven. ‘Jeetje, wat zwemt dat beest raar, zou ik te lang hebben gewacht om hem eten te geven? Ik zal hem maar wat extra geven, misschien gaat het morgen dan wel weer wat beter’. Maar de volgende morgen zwom de goudvis nog net zo raar als gisteren. (more…)