Het leek een gewone donderdagochtend, 23 december 2010. AD-bezorger Jelle van Buren zag aan het einde van zijn ronde vanuit zijn ooghoek dat er iets vreemds was bij het huis van meneer Pijl in Meppel. Jelle: ‘Het viel me ineens op dat de luxaflex nog open was en het licht brandde. Ik keek naar binnen en daar lag hij: Doodstil en met zijn hand op zijn borst.’

De havo-3 scholier beslist in minder dan een seconde wat hij gaat doen. Hij werpt zijn fiets in de sneeuw en rent zo hard als hij kan naar het vorige adres waar hij net het AD heeft afgeleverd. De kranten heeft hij nog in zijn hand geklemd.

“Heel stom, maar juist die dag was ik vergeten mijn mobieltje mee te nemen. Ik moest dus op zoek naar een andere telefoon en ik weet dat de andere abonnee altijd vroeg op is. Die man heeft toen direct de ambulance en de politie gewaarschuwd.”

Maar daar houdt de heldendaad van Jelle nog niet op. Samen met de buurman rent hij terug naar het huis van Johan Pijl. Die ligt nog steeds op de grond. Ze bonken op de ramen, maar het lukt niet om contact met Pijl senior te maken. Jelle: “Pas nadat we heel lang op de bel drukten, reageerde hij. Hij sloeg een paar keer met zijn hand op zijn borst, alsof hij wilde zeggen dat hij daar pijn had.”

De ambulance arriveert niet lang daarna. Pijl wordt razendsnel in de ambulance gelegd en meegenomen naar het Diaconessenhuis in Meppel. Zoon John Pijl: “Het was echt op het nippertje want mijn vader was sterk onderkoeld geraakt. Hij lag klaarblijkelijk al een tijdje op de keukenvloer en had een lichaamstemperatuur van 23 graden. Het had dus niet veel langer moeten duren of het was heel anders met hem afgelopen.”

De familie Pijl is de 15-jarige krantenbezorger enorm dankbaar voor zijn koene optreden. “Hij had ook een krantje kunnen achterlaten en naar huis kunnen gaan. Want het moet een enorme schok voor zo’n jongen zijn om zoiets mee te maken,” zegt zoon John Pijl. “Maar hij heeft heel koelbloedig opgetreden en direct hulp gehaald. Geweldig.”

De stoere tiener Jelle zelf vindt dat hij eigenlijk gewoon heeft gedaan wat hij moest doen. “Ik was daarna best wel in de war. Ik wist niet eens meer waar ik de andere kranten moest bezorgen. Gelukkig is het mijn laatste straat, daarna ben ik snel naar huis gegaan om met mijn moeder te praten.”

Het gaat inmiddels weer wat beter met Pijl senior. De 77-jarige inwoner van Meppel is sinds twee dagen van de intensive care-afdeling verplaatst naar een verzorgingsafdeling. Hij moet nog flink herstellen, maar zijn gevoel voor humor is hij zeker niet verloren. Hij vermaakt de andere patiënten met zijn grappen.

Wat er nou precies gebeurd is, weten de artsen niet. Op een hersenscan was niets te zien. Het enige dat ik me nog kan herinneren, is dat ik naar het toilet moest en daarna is het licht bij me uitgegaan,” vertelt Pijl.

Wat het ook was, de 77-jarige man is ontzettend blij met zijn jonge krantenbezorger. Vanuit zijn bed: “Niet iedereen zou dit hebben gedaan. Ik ben deze jongen dankbaar voor zolang als ik leef.” (AD)