‘Zal ik jou eens een sterk verhaal vertellen?’
‘Nee, liever niet.’
‘Wat ik gisteren meegemaakt heb, dat wil je niet weten.’
‘Knap van je dat je weet dat ik dat niet wil weten.’
‘Nou moet je luisteren.’
‘Ik wil het niet weten!’
‘Gisteren liep ik in de PC Hooftstraat in Amsterdam en je wilt het geloven of niet, loop ik Jort Kelder tegen het lijf!’
‘Hebben ze daar dan ook kelders die onder water komen bij teveel regen?’
‘Ik was helemaal in de zenuwen of Jort mij zou vragen wat ik van plan was om te kopen. Nou ik had het al helemaal in mijn hoofd zitten, ik ben niet voor één gat te vangen.’
‘En het geld om dat allemaal te kopen, dat had je zeker ook in je hoofd zitten?’
‘Hij kwam met zijn cameraploeg recht op me aflopen. Ik stond te trillen op mijn benen, maar ik wist precies wat ik zou gaan vertellen. Spannend jôh!’
‘Ja spannend, gisteren was ik in Leiden, ik moest naar de kapper in de Morsstraat bij Jort Bovenverdieping.’
‘Jort is bijna bij mij, ik ben er helemaal klaar voor, maar hij loopt me straal voorbij. En terwijl ik me omdraai zie ik een hele groep BN’ers behangen met tassen en cadeaus, geen wonder toch zeker dat hij mij liet staan.’
‘Nou mij zagen ze bij Jort Bovenverdieping anders wel staan hoor, alleen keken ze me stomverbaasd aan. Wat kom jij doen, we hebben toch geen afspraak?’
‘Een afspraak? Ja, misschien hadden die BN’ers inderdaad met Jort een afspraak, maar wat doet het er niet toe, ik vond het schitterend om mee te maken hoe die BN’ers door hem in de maling werden genomen terwijl ze het zelf niet eens in de gaten hadden.’
‘Weet je wat er aan de hand was bij mijn kapper?’
‘Natuurlijk weet ik dat, het waren voetballers met hun vriendinnen, veel poen en weinig hersens.’
‘Nee dat bedoel ik niet, waarom ze bij de kapper dachten dat ik geen afspraak had?’
‘Was jij dan ook in de PC?’
‘Nee, ik was bij de kapper in de Morsstraat. Weet je wel, bij Jort Bovenverdieping waar de kelders nooit onder water lopen.’
‘Oh, was Jort daar ook?’
‘Nee, Jort was daar niet, maar wel een oude vrouw die dezelfde naam heeft als ik en die een beetje in de war is. Zij had gebeld voor een afspraak en toen ze op de lijst keken zagen ze dat er al een afspraak was om 10.00 uur, maar dat was mijn afspraak. En omdat die mevrouw met mijn naam wel vaker meerdere keren belt voor dezelfde afspraak, zeiden ze: ‘U heeft al een afspraak om 10.00 uur.’ Maar ze wilde ’s middags en toen hebben ze de afspraak waarvan ze dachten dat die van haar was, geschrapt en in de middag een afspraak voor haar gemaakt. Sta je daar met een afspraak en toch geen afspraak.’
‘Dat zou Jort nooit doen.’
‘Wil je weten hoe ze dat hebben opgelost?’
‘Nee.’
‘Oké, tot morgen dan.’ (Glimlacher)