Uit het verhaal “Dirty Tricks” door Michael Dibdin.

“Het was een schitterende zonnige dag met een herfsttoefje, perfect wandelweer. Ik wandelde over een smal pad met het lekkere gevoel dat een mooie ochtend met zich meebrengt, te vergelijken met de vanzelfsprekende verwachting van jonge mensen dat wat er gaat gebeuren meer en beter is. Maar mijn ervaring waarschuwde me dat deze verwachting niet oneindig zou duren, maar na een top zou gaan dalen … Ik zou eerder en hoger pieken en me vervolgens de rest van de dag ellendig voelen. Als ik gelukkig wilde zijn, zou ik de kroeg gepasseerd hebben of in ieder geval niet meer dan mineraalwater gedronken hebben. Dat wist ik. Dus bestelde ik een groot glas bier, en vervolgens nog een. Waar het op neer komt is dat ik niet kan omgaan met geluk. Ik weet niet wat ik er mee moet.”

Heb je je ooit afgevraagd waarom de ooit prachtige en getalenteerde Elizabeth Taylor acht keer trouwde? Ik meen dat het acht keer was. Waarom Britney Spears een drank- en medicijnenprobleem heeft? En bezie Elvis op latere leeftijd, een onttakeld schip; om maar niet in te gaan op ieders favoriete pin-up, Marilyn.

Wat ze allemaal hebben of hadden is roem, geld, talent, schoonheid, bewondering en liefde. Ten minste, een van de echtgenoten van Liz zal toch echt van haar gehouden hebben. Misschien was het Richard Burton. Hij is twee keer met haar getrouwd: of was het drie keer? En omdat hijzelf al beroemd was en geld was dat niet de reden dat hij voor haar koos.

Ieder van hen heeft geprobeerd de “problemen” op te lossen met alcohol of heeft geprobeerd de werkelijkheid te veranderen door een illusie van geluk te creëren met geestverruimende middelen. Je snapt het. Geluk heeft weinig te maken met al die dingen waarvan je denkt dat ze je gelukkig zullen MAKEN. Dat komt omdat geluk niet op een zilveren schaal wordt uitgereikt … vooral niet op een zilveren schaal.

Dit denkbeeldige gevoel, of gaat het om kwaliteit?, of gaat om een toestand?, wat het ook is, zit waarschijnlijk diep in onszelf, wachtend om eruit te komen. Wachtend op het Abracadabra, de magische woorden, zodat het kan stromen als een waterval, zodat je echte zelf doorweekt raakt door een schittering van zelffelicitatie. Zelffelicitatie? Misschien gaat geluk daar wel om.

Misschien is de reden dat zo veel mensen problemen hebben bij het zoeken naar geluk, is dat we niet weten wat het is. En op die zeldzame momenten dat we het voelen weten we niet wat we ermee moeten doen. Laten we, vanwege de argumentatie, even van uitgaan dat geluk zelffelicitatie is.

Hmmm, een nieuwe terminologie … wat is zelffelicitatie? je kunt er geen jacht voor kopen. En als je niet rijk bent, zul je niet in staat zijn de “liefde” van je “perfecte” partner te kopen om het geluk te realiseren.

Maar met zelffelicitatie voel je natuurlijk niet de behoefte om het loterijbiljet te kopen of de behoefte aan dingen waarvan je WEET dat ze je gelukkig zullen maken omdat je al tevreden bent met wat je hebt. Wat wil je nog meer?

Ironischerwijze is de les – als je tussen de regels doorgelezen hebt – is het niet zo dat geluk niet bestaat. Zodat je gelukkig kunt zijn terwijl geluk niet bestaat. “Huh?” hoor ik. Nou ja, ik heb ‘t ooit gelezen; maar dat is alleen maar goed, want als je het had zou je niet weten wat je ermee moest doen!

Daniel R. Gould

Daniel Gould is een Amerikaanse uitgever die gekozen heeft voor Amsterdam. Hij woont er al 32 jaar. Op dit moment is hij freelance journalist op het gebied van kunst en architectuur. Meer informatie over Daniel Gould is te vinden op www.gould3dlist.blogspot.com.

vertaling: Walter van Teeffelen
www.avantiproductions.nl