“We gaan een weekje op vakantie, zouden jullie onze goudvis een paar keer te eten willen geven?” Ze hadden alles zelf kunnen regelen, alleen de goudvis te eten geven was niet gelukt. Gelukkig vonden de buren dat niet erg: ‘Natuurlijk willen we dat doen, dan halen we ook gelijk wel de post uit de gang. Dan is dat ook weer netjes opgeruimd’.

Zo gezegd zo gedaan, na een paar dagen ging de buurvrouw de goudvis te eten geven. ‘Jeetje, wat zwemt dat beest raar, zou ik te lang hebben gewacht om hem eten te geven? Ik zal hem maar wat extra geven, misschien gaat het morgen dan wel weer wat beter’. Maar de volgende morgen zwom de goudvis nog net zo raar als gisteren. ‘Gôh Henk, wil jij even komen kijken, die goudvis doet zo raar’ Natuurlijk ging Henk even mee, maar ook hij kon niets anders constateren. ‘Henk, ik denk dat hij ziek is, wat is hij zielig. We moeten hem uit zijn lijden verlossen hoor. Zullen we hem maar doodmaken?’ ‘Dat kunnen we niet maken, hij is niet van ons, laten we maar wachten tot de buren terug zijn’. ‘Ja maar Henk, we kunnen dat beest toch niet zo laten lijden, moet je kijken hoe zielig, hij kan niet eens meer zwemmen. Nee hoor, we moeten dat beest uit zijn lijden verlossen. Wil jij hem een klap op zijn kop geven?’ Maar dat vond Henk te gortig, dat doe je toch zeker niet met een vis. En zijn kop eraf snijden vond hij ook veel te eng. De oplossing was de goudvis door de WC spoelen, dan zal die vanzelf wel doodgaan. Zo gezegd zo gedaan, Henk pakte met zijn grote knuisten de goudvis en spoelde hem door de WC. Met een voldaan gevoel gingen ze naar huis, fijn dat ze dat beestje uit zijn lijden hebben kunnen verlossen.

Henk, vandaag komen de buren thuis, hoe moeten we het van die goudvis vertellen? We zeggen niet dat we hem uit zijn lijden verlost hebben hoor. Laten we maar zeggen dat hij is doodgegaan. Of zullen we een nieuwe voor hen kopen?’ ‘Nee jôh, we gaan geen nieuwe kopen, je weet niet of ze dat wel willen. We zeggen gewoon dat hij is doodgegaan en als ze willen krijgen ze van ons wel een nieuwe.
Ok?’

‘Leuke vakantie gehad?’ ‘Ja heel erg leuk. We hebben mooi weer gehad en erg veel gezien. Barcelona en
Madrid zijn mooie steden, een aanrader om er eens heen te gaan’. ‘Misschien is dat ook wel iets voor ons Henk, we zijn al lange tijd niet meer op vakantie geweest’. ‘Moet je zeker doen, het is de moeite
waard’. ‘Oh, dat is waar ook, we moeten jullie nog iets vertellen, de goudvis is doodgegaan. We vinden het erg vervelend dat dit nu net in jullie vakantie moest gebeuren’. ‘Ach wat jammer, dat beestje was al zo zielig. Hij miste een vin en daardoor kon hij niet goed zwemmen. Hij fladderde al meer dan een jaar door het water, je kon het eigenlijk geen zwemmen meer noemen. We zullen dat rare gefladder wel missen’. De buurvrouw wist even niet hoe ze het had, maar toen zei ze spontaan: ‘Dat geloof ik
graag, maar als jullie willen, dan krijg je van ons wel een nieuwe hoor’. Waarop Henk een beetje boos reageerde: ‘Als je maar niet denkt dat ik een goudvis ga ontvinnen’.